Trailrunning in Myanmar

Het uitzicht kan nog zo mooi zijn, als hardloper is een van de eerste dingen die ik zie een hardlooproute cq een hardlooproute optie.
Zo ook op het hoogste punt van de Shwe Do Min Pagoda. Voor ons lag een mooie rechte trail. Sterker nog, er lagen er 2 naast elkaar.
Vanuit het hotel kon je het park inlopen, via de rechter kant van een winkeltje wat ik herkende kon je op het pad komen.
Het einde was wat moelijk te zien maar daar moest ergens de weg zijn. Als we dan naar links zouden lopen zou er een pad terug moeten zijn.
Misschien was het maar een km of 4 maar het zag er goed uit en het kriebelde. Sinds de Spijkenisse marathon had ik niet meer gelopen.
Het plan was gemaakt, we zouden aan het eind van de dag het rondje gaan rennen.
Dan was de zon bijna achter de bergen en dus niet meer zo heet.
In hardlooptenue verlieten we het hotel rond de klok van 16 uur. Binnen 3 minuten hijgden we beiden als een paard. We gingen heuvel op en we zaten op 1300 hoogtemeters. 
Het parkje door en langs de winkel. Daar was inderdaad het pad. Er volgde een klimmetje en echt op adem konden we niet komen.
Maar daarna vonden we ons ritme. Het is weer even wennen om de loopspieren iets te laten doen ipv de fietsspieren.
Het pad was redelijk bewoond, er stonden bamboehutjes en al het gelach, geroep en meerennende kinderen was hilarisch.
Op onze fiets vallen we op maar hier wordt veel gefietst dus vinden mensen dat niet al te gek. Alhoewel iedereen ons `very strong` vindt.
Hardlopen is iets anders, dat doet niemand hier. Behalve een enkeling in de grote stad.
Twee blondines die dan gaan hardlopen in een gebied waar geen toerist is na 16 uur vraagt dus om gelach, geroep, en meerennende kinderen.
Aan het eind van het pad kwamen we inderdaad op de weg uit. Daar hadden we gefietst toen we hier aankwamen.
Een paar honderd meter verder zagen we het andere pad en die namen we terug tot we weer in het park aankwamen.
Het rondje bleek bijna 4 km te zijn. Toen waren we net warm gedraaid en hebben er dus nog maar een rondje aan vast geplakt.
Om ons heen bergen en op de terugweg uitzicht op de Pagode die op de berg staat, een kort maar prachtig loopje.

9 thoughts on “Trailrunning in Myanmar

  1. als je er nu voor zou zorgen dat je op de laatste dag van jullie vakantie ‘per ongeluk’ door de tuin van de xc3xa9xc3xa9n of andere mensenrechtenactiviste zou lopen krijg je er waarschijnlijk nog een paar weken extra vakantie bij! (en wij gratis enkele extra weken aan prachtige verslagjes …)

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*


You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>