Grijs, nat, winderig en guur weer. Weer om lekker thuis te blijven. Joggingbroek aan, veel lekker eten in huis, muziek op, kranten, een goed boek en vooral binnen blijven.
Dream on, er moet gelopen worden. Deze week zou ik een km week lopen van tussen 130 en 150 . In de midweek lukt het niet om een lange duurloop te doen dus zal ik daar het weekend voor moeten gebruiken. Bovendien wilde ik 2 dagen achter elkaar lang lopen. Dat met het oog op de BMUT.
Om wat variatie in de loopjes te brengen koos ik 2 marathons uit, wel zo makkelijk.
Zaterdag werd het de Binnenmaas marathon.
2 rondjes met vooral roparunners die trainen. Binnenmaas ligt onder de rook van Rotterdam dus lekker dicht bij. Heel kleinschalig maar ik kwam er toch veel bekenden tegen.
Het werd een marathon van keuzes. Al snel kwam ik in een groepje terecht die eigenlijk te hard liepen. Rond de 5.10/5.15 per km. Het moest voor mij een duurloop worden. Maar ja, er stond zo`n 15 km wind tegen en van opzij. Loop ik daar alleen dan moet ik constant beuken. In het groepje kon ik achter de ruggen uit de wind lopen.
Na 17 km kregen we wind mee en gingen ze nog harder lopen. Rond de 5 per km. Daar ben ik afgehaakt. Na het eerste rondje liep ik dus moederziel alleen met gelukkig Ingrid op de fiets die ook moest trainen voor de BMUT. De wind werd mijn vijand en het was zwoegen.
Het tempo laten zakken, de wind vervloekt en door stampen. Met de polder was ik al snel klaar. Lange wegen, veel wind en een groot deel langs een Nweg. Je zou er in combinatie met het weer gewoon een paar prozacjes van gaan nemen.
De tweede ronde was aanzienlijk langzamer maar ik finishte in 3.53.
Foto`s vd Binnenmaas marathon, Voor de oplettende Energie loper. Gerard loopt naast me.

Vandaag was de marathon in Gilze aan de beurt. Samen met Ingrid zouden we een stuk rustiger gaan lopen om rond de 4.10 te eindigen. Eigenlijk had ik geen last van stijfheid of andere pijntjes.
Dat viel alvast mee. Ook in Gilze waren het 2 rondes. Maar deze waren aanzienlijk mooier en rustiger. Een deel landelijk en een deel door het bos. Alhoewel ik wel steeds geneigd was om het bos in te lopen ipv over de weg die door het bos loopt. Een mooi gebied!
Maar ook hier waren roparun teams aan het trainen en dus geen optie om de trails te nemen voor de organisatie.
Net als gisteren stond er vandaag ook veel wind. Ook lange stukken waar de wind uiteraard tegen was. Af en toe begon het wat te regenen maar gelukkig zette het niet door. We hebben ontspannen gelopen. km`s van rond de 5.40 met 4 plas stops. Bij de 4 posten onderweg hebben we de tijd genomen. We hadden geen haast.
Na 30 km begonnen we beide wat te sputteren. Ik kreeg af en toe wat kramp gevoel in mijn kuit. Ingrid was het zat. Met heel even strekken verdween het weer en we konden de km tijden redelijk hetzelfde houden.
Al met al hobbelden we gewoon verder. We finishte in 4.11 en wonnen daarmee de marathon bij de vrouwen in ons duurloop tempo.
Maar wie won er nu? We kwamen tegelijk over de finish. Na een bitchfight onderling overleg besloten we dat Ingrid eerste werd. Daar krijg je spijt van zei een van de organisatoren.
En dat was waar. We kregen beide prachtige bloemen, een handdoek en een wellness-set.
Maar Ingrid kreeg de meest lelijke grootste beker die ik ooit gezien heb.
Dat wel na 45 minuten gewacht te hebben op nummer 3. Maar gelukkig waren we in Brabant en daar hebben ze heerlijke Leffe en dat maakt het wachten niet zo erg.

Samenvattend zijn beide marathons erg kleinschalig. Goed georganiseerd door hele enthousiaste mensen. 4 goede verzorgingsposten op een ronde van 21.1 km.
De route van Binnenmaas ben ik niet erg enthousiast over, saai en vooral zo langs de weg vind ik niets.
De route van Gilze is mooi. Rustig en redelijk afwisselend. Het deed me erg denken aan de marathon van Etten Leur.
Beide marathons gebruiken het inschrijfgeld voor een goed doel, dus je euro`s zijn goed besteed!

Het brengt mijn km stand deze week op 136 km. Aankomende 1.5 week ga ik heerlijk weinig doen. Tot 24 maart. Dan moeten we echt aan het werk en zullen we starten met de BMUT