De Trail L `Elchertoise Nobressart, 47 km genieten

`Sieraden beurs op 14-3 in Ahoy` zag ik op een bord staan toen ik gisteren Rotterdam uit reed.
Wij gingen op weg naar ons eigen juweeltje. Geen beurs maar een trail, 45 km lang.
Bij aankomst bleek hij 47 km lang te zijn. Maar zoals altijd bij traillopen haalt iedereen nonchalant zijn schouders op. Die 2 km meer maakt ook niet uit.
De Trail L `Elchertoise Nobressart heeft in zijn pas 2de editie alles in zich om uit te groeien tot een klassieker. Een goede organisatie maar vooral een 47 km lange trail om je vingers bij af te likken. Met 900 hoogtemeters heeft de organisatie ervoor gezorgd dat er hooguit 1 km asfalt in zit en de rest prachtige natuur.
Ik kan niet anders zeggen dat wij 47 km lang hebben genoten. Genoten van de prachtige natuur, het afwisselende parcours, de zon, het lentegevoel en het hardlopen.
De start ging al snel omhoog en het zorgde ook voor wat opstoppingen omdat er wat single tracks volgden. Maar al snel verdeelde het veld zich en konden we de natuur en de rust in ons opnemen. Het begon wat nevelig maar na een uurtje kwam de zon door. Ik had nog een ondershirt aan, na 15 km heb ik die uitgedaan. Het was heerlijk in alleen een shirt met korte mouwen en een 3/4 broek. Zoals gezegd had men met veel zorg het parcours uitgekozen. Erg afwisselend en aardig wat single tracks waar ik zelf altijd een voorliefde voor heb.
Steeds als je dacht dat je ergens een weg op moest gaf men met een pijl aan dat je simpelweg gewoon de heuvel op moest.
De eerste drinkpost kwam na 17 km. Daar hebben we onze flessen weer gevuld, wat gegeten en een heerlijk glas cola gedronken. Dat was ook het punt waar de trail van 26 km linksaf ging en wij rechtsaf. Daarna zagen we af en toe nog eens een loper maar het merendeel van de tijd liepen we alleen. Met grote pijlen van krijt was de weg meer dan perfect aangegeven.
Rond de 30 km zat er een stukje asfalt van misschien 500 meter in maar dat was dan ook gelijk het enigste stukje asfalt. We draaide weer snel de bospaden op.
Tussen de 30 en 40 km liepen wij beiden het sterkst. Eigenlijk hebben we geen moeilijke momenten gekend. Tuurlijk, soms gaat het iets moeizamer maar echt een dip was er niet. Totaal ontspannen en genietend gingen de km`s voorbij. Bij 31 km waren onze drinkflessen leeg en in plaats van bij km 36 kwam de post bij km 38. Daar hebben we even goed bijgetankt. Daar kwamen we ook een Nederlander tegen die dacht dat er 5 drinkposten waren en dus helemaal niets bij zich had.
bij de post was ook de organisator en op mijn opmerking dat dit wel eens een klassieker kan worden had hij hij gelijk zoiets van, nee, nee, het is goed zo. Zoveel vrijwilligers kan ik niet vinden. Het was mooi om te zien hoe hij genoot van het feit dat wij zo enthousiast waren.
De laatste 9 km ging over een breed pad en eindigde in een bos waar weer een prachtige single track liep. De laatste 2 km ging wat naar beneden en voor we het wisten kwam Nobressart in beeld. Na 47 km en 5.34 uur lopen in een prachtig gebied kwamen wij helemaal tevreden en onthaast over de streep.
Ter inlevering van je startnummer kreeg je een heerlijk biertje en met een grote glimlach sloegen we die achterover.
Hieronder een foto impressie waarvan er een aantal van Paul.

26 thoughts on “De Trail L `Elchertoise Nobressart, 47 km genieten”

“we are always running for the thrill of it”, “never looking down on all these narrow roads on front of me”. WOW, wat gaaf. Nog nooit zo goed naar de teksten geluisterd maar dit dekt de lading helemaal. Lijkt me ook erg gaaf een keer zo’n trail (maar dan wel korter). Kreeg weer helemaal de NZ-Tongariro-vibes!

Share This:

26 thoughts on “De Trail L `Elchertoise Nobressart, 47 km genieten”

Leave a Reply Cancel reply