Veel vaste lezers hebben die al gevonden maar voor degene die het niet hebben gevonden….
www.runtodream.nl
www.runtodream.com
Bijna alles is terug te vinden op die site!

Verhuisd naar www.runtodream.com of www.runtodream.nl is a post from runtodream.web-log.nl.

Verleden jaar heeft Rinus over het Hollandse strand een ultraloop georganiseerd. Een groepsloop wel te verstaan.
Een mooi initiatief, zeker omdat NL al niet zo veel ultralopen heeft en al helemaal niet off the road.
Ik zat toen in Afghanistan dus was er niet bij.
Maar Rinus is zo lief dat hij het gewoon nog een keer organiseert.
De Dutch coast ultra-run by night 2012. Deze gaat van start op 27 Januari 2012. Deze zware prestatie/groeps ultra loop start op de Vrijdagavond en zal in het teken staan van lopen onder moeilijke omstandigheden, waarbij de elementen van de natuur een hoofdrol spelen. De factoren strand, vloed, wind en lopen in het donker maken het een unieke loop.
Men zal starten in Den-Helder om na 90 km strand in Zandvoort aan Zee aan te komen.
Er kan ook gekozen worden voor de korte afstand van 50 km, dan is de finish in Castricum aan Zee.
Een Ideale training als voorbereiding op de 100/50 mijl JKM op 6/7 April 2012 die ook geheel over het strand gaat.
Er zal in een groep gestart worden en bepaalde tempo`s gelopen worden.
Verdere info over inschrijving, route, startplaats, enz volgen binnenkort op de Dutch Coast Ultra Run site.
Ik ga in ieder geval mee doen. In de nacht lopen is iets wat mij altijd aanspreekt. Het heeft iets magisch.
Wie weet komt het ooit nog eens zo ver dat Rinus Race director wordt en het een officixeble ultra run gaat worden.

Dutch coast ultra-run by night 2012 is a post from runtodream.web-log.nl.

Dag 2 zou de kajak worden. Dat was nog even spannend. De Semois was 2 weken gesloten geweest voor kajakken en was net weer 2 dagen open.
Het water was nog erg laag en daarom konden we niet in een 2 persoonskajak. Dus gingen we met 4 x 1persoons kajak op pad. En ook daarin bleek nog dat het water op sommige plekken erg laag stond.
Het werd soms klunen met je kajak. Maar ook genieten van de omgeving. Er was niemand op het water behalve wij, de natuur en veel vogels.
Een erg mooi gebied die veel rustiger is dan de Lesse.
Maar na een km of 15 begon mijn rug te verkrampen. Ws heb ik met de val van de dag ervoor mijn spier wat verrekt en het kajakken maakt het er niet beter van.
Na 20 km kon ik bijna niet meer in de kajak zitten. Alles verkrampt en ik probeer in alle standjes te kajakken. Maar het maakt niets uit wat ik doe. Ik besluit bij de eerste stopplaats eruit te gaan want het is haast geen doen.
Ik moet nog 7 km. Bij km 27 mag ik weer staan en kan ik mijn rug iets ontspannen.
De jongens gaan nog 12 km verder en ik loop 5 km terug wat erg aangenaam is na het kajakken.

Zondag is rustdag en dus een uitgebreid ontbijt na wat uitslapen.
Alhoewel uitslapen? Die nacht staan de jongens, om half 2,  aangekleed met hoofdlamp op naast mijn bed. We gaan trainen. Eerst denk ik dat ze me in de maling nemen maar ze overtuigen me en ik kleed me aan.
Buiten krijg ik de kaart en staan ze met de fiets klaar. Ik pak ook maar mijn fiets met mijn slaaphoofd denk ik dat we een bike-run gaan doen.
Dan beginnen ze te lachen en vertellen ze dat het een test is om te zien hoe snel ik ben als ik wakker wordt, alvast voor Tasmanixeb. De schurken!
We vergaderen die ochtend na het ontbijt en het is best een hele organisatie. De materiaal lijst, wie neemt wat mee, wie heeft wat, wanneer gaan we, waar slapen we, geld, wat wordt onze slaap tactiek tijdens de wedstrijd enz enz. Er zijn heel veel dingen te bespreken.
Best een grote puzzel, maar gelukkig hebben we aardig wat ervaring in het team en zo komt over alles duidelijkheid. Sommige dingen moeten we nog uitzoeken en sommige dingen zijn duidelijk.
Erna doen we nog een trailloop van 1.5 uur , een mooie route waar onder andere de trappen van de trailloop de Boullionnante in zaten. Overigens was die route afgesloten door de gladheid/nattigheid. Maar een beetje adventure racer klimt over een hekje, of loopt erom heen.
Rond de klok van 16 uur reed ik weer richting NL met een heel goed gevoel.
We zijn een echt team, alle 4 gaan we ervoor en het voelt ontzettend goed. Het vertrouwen is groot, niet alleen fysiek maar ook met ons 4.
Een niet te onderschatten factor is de teamspirit, en dat zit bij ons wel goed!
Hieronder een sfeerimpressie…..

Gladde stronken, nattigheid en weinig water is a post from runtodream.web-log.nl.

Bryon Powell heb ik ontmoet tijdens de Transrockies run in Colorado. Hij is the maker van irunfar.com. Een schrijver en goede ultraloper.
Een tijdje geleden heeft hij zijn baan opgezegd en is full time gaan lopen, schrijven en coachen.
Een van de resultaten daarvan is zijn boek die uit is, Relentless Forward Progress: A Guide to Running Ultramarathons.Een mooi initiatief, zeker omdat er nu eenmaal niet zo veel boeken zijn over ultras lopen. Veel info stopt bij de marathon.Hij heeft alles in hoofdstukken onderverdeelt, hoe te trainen voor bv een 100 mijler, voeding, lopen in kou en warmte, blaren, en nog veel meer boeiende topics. Ondertussen heb ik het boek binnen en kan ik niet wachten om te beginnen met lezen. Nu nog even wat tijd vinden. Een recensie volgt asap. Kun je nu niet meer wachten en wil je het boek gewoon hebben, dat kan via deze site. Hier kun je hem bestellen.

Relentless Forward Progress: A Guide to Running Ultramarathons is a post from runtodream.web-log.nl.

Weekend training met team BART is a post from runtodream.web-log.nl.

2 weken geleden heb ik een bericht geschreven over onze prachtige WK Buffs.
Tot onze grote vreugde willen veel mensen onze buffs kopen en uiteraard zijn we daar erg blij mee.
Om alles nu wat makkelijker te laten verlopen en te zorgen dat iedereen snel zijn buff heeft wil ik de mensen die een buff hebben besteld vragen mij even te mailen.
Met je goedkeuring stuur ik hem dan op voor 92 eurocent extra verzendkosten.
De buff kost dan dus 10.92 euro.
Stuur mij even een mail dan krijg je een bericht terug met verdere info. Ip heb je dan begin volgende week de buff in huis.
Heb je hem nog niet besteld, nogmaals, de buff is een multifunctioneel sjaaltje dat in een handomdraai verandert in een muts, stofmasker, haarband, hoofdband, piratenmuts, sjaal, polsband, oorwarmer ,hoofddoek.
De Buff bestaat uit een elastische en ademende microvezel die steeds terug in de oorspronkelijke vorm komt.
In dit filmpje zie je hoe je de buff allemaal kunt gebruiken.

De WKAR Buff, hoe krijg je hem snel in huis! is a post from runtodream.web-log.nl.

Vanaf zaterdag is hij nu ook te koop in Nederland, de Nike+ SportWatch GPS.
Sinds gisteren heb ik hem in huis en zal hij aan een grondige test worden onderworpen. Het eerste loopje is gedaan en wat al gelijk opvalt is de gebruiksvriendelijkheid. Met 3 knoppen doe je alles.
Gebruik je hem niet als gps dan kun je hem gewoon om houden als horloge.
Je kunt er een interval training in zetten. De gegevens zijn via de usb sluiting in de polsband op te laden in de NikePlus account online.
Hij onthoudt je records bij op bepaalde afstanden. Loop je een paar dagen niet dan verschijnt er een berichtje in je beeld.
De accu zou rond de 6 uur mee gaan. Maar in Andalusixeb bleek hij al 7 uur mee te gaan.
De komende periode zal ik hem uitproberen en een uitgebreide review volgt.
De Nike Gps is te koop bij de Run2day winkels voor 199 euro.

Nu in NL, de Nike+ SportWatch GPS is a post from runtodream.web-log.nl.

Een mooie ontwikkeling, steeds meer bladen worden online geproduceerd en kun je gratis lezen.
De lezers van Runtodream kennen het Duitse blad Trail Magzin. Wat volgens insiders overigens ws betaald moet gaan worden in de toekomst.
Nu is er het Australische /Nieuw Zeelandse blad Trailrun. Wederom een mooi blad met veel info en product reviews. Vol met foto`s en gratis door te bladeren.
Via deze link kun je het blad lezen.
Laat ik nu een maandje down under gaan doorbrengen, ik zie mogelijkheden…..

En weer een nieuw online trailmagazine, Trailrun! is a post from runtodream.web-log.nl.

Dag 1 was een etappe van 39 km. 
Die begon met een klim van 11 km. Daar voelde ik al gelijk dat ik niet hele goede benen had. Dus ben ik ontspannen naar boven gelopen al kletsend met anderen.
De lange afdaling die erna volgt vanuit het bijna maanlandschap ging ook stroefer dan ik normaal afdaal. Ik voelde mijn rechterknie wat. Maar het landschap overwon het van de benen en de km`s gingen toch vrij rap voorbij. De Andalusia Ultratrail was begonnen.

Dag 2 is traditiegetrouw de zwaarste dag. Er was, om hem nog zwaarder te maken, een lus aangemaakt met 400 extra hoogtemeters. Het is prachtige route maar er zit een heel zwaar stuk klimmen en dalen in wat via een singletrack omhoog en ook omlaag gaat.
De checkpoints liggen ongeveer om de 11 km. Daar kun je alleen water bijvullen, voor de rest ben je selfsupported.
Die dag heb ik bijna heel de dag met Tiffany en Pascal gelopen. We liepen ongeveer hetzelfde tempo en zo liepen we kletsend, oplettend en soms stil de zware km`s.
Ik kreeg vooral door het afdalen wat meer last van de knie. Dat resulteerde in een soort kompensatie van het andere been. Ik probeerde rechts wat te ontzien.
De etappe was lang, 48 km. Op 36 km heb ik overwogen om eruit te stappen maar heb uiteindelijk gekozen om even op de checkpoint mijn knie te ijzen en de laatste 12 door te lopen.
Wel heb ik daar het besluit genomen om dag 3 niet te lopen maar op de mtb te stappen.
Zo liep ik de etappe uit en begon dag 3 op de fiets.

Paul had een mtb voor mij geregeld en zo kon ik samen met Andrew het parcours heen en weer rijden om de lopers de weg te wijzen, te supporten en te monitoren of het met iedereen goed ging. Het was ook op de fiets flink bikkelen. Met name de steile klimmen zijn op de mtb zwaarder dan om te lopen. Maar de compensatie is afdalen. Dat is heerlijk!
Zo kwam ik bijna aan 50 km fietsen en werd ook deze dag een succes. Veel lopers waardeerde het erg dat ik overal even was.

Dag 4 zou het misschien verstandiger zijn geweest om te fietsen, dat was ook mijn bedoeling. Maar de Franse Journalist van wie ik de fiets had kunnen `jatten` wilde die etappe zelf fietsen. En om niets te doen zag ik niet zitten dus besloot ik te gaan lopen.
Van checkpoint naar checkpoint en kijken hoe het zou gaan.
De eerste 2.5 uur gingen prima, geen last, ik liep heerlijk en het parcours was prachtig. Een deel single track tussen het brem en anderen bloemen.
Maar na 3 uur ongeveer begon de knie wat te trekken. Een gevoel alsof er een band omheen zit. Ik besloot om bij cp van 30 km te stoppen. Niets forceren.
Maar cp 3 was boven ver weg van alles. Cp 4 was in een  dorp bij een bar. Dat wist ik nog van het vorige jaar. Ik besloot naar 40 km door te lopen en daar te stoppen. (De etappe zou 58 km zijn maar was 52 km)
Bij 40 km meldde ik mij af en heb ik de bar leeg gekocht. Na zelf 5 cola op te hebben gedronken, 3 koffie en heel veel tapas heb ik vervolgens alle lopers die kwamen voorzien van flesjes cola. De bar heeft de grootste omzet ooit gehad.
Het was werkelijk een waar genoegen om de lopers zo blij te zien met een flesje cola.
Ik voelde mij verder prima en ws had ik de 52 km ook kunnen lopen maar ik wilde niet forceren. Bij eerdere massages bleek mijn aanhechtingen rond mijn knie wat verdikt te zien.
Met verstandig lopen, niet over de grenzen gaan wist ik dat het goed zou komen.

Dag 5 voelde ik in de ochtend al dat mijn knie goed voelde. Dat bleek. Ik liep als een raket, vloog de heuvels op en af. Een adembenemende route, het vervulde mij met een intens gevoel van geluk. Als je heerlijk loopt en op zo`n mooi parcours dan bestaat de rest van de wereld niet meer. Ik haalde alle lopers in die een half uur eerder waren gestart en maakte met iedereen even een praatje om vervolgens mijn eigen tempo weer te vinden.
Het was voor mij ook een terugblik op de afgelopen week en was vooral content met het verstand waarmee ik heb gelopen. De fietsdag was een wijs besluit en een goede training.
Was de Mega Ardennen Trail dan niet heel slim de week ervoor, deze week heb ik dan wel slim gelopen.
Wat vooral ook voor mijzelf opvalt is dat ik het afgelopen jaar echt progressie heb gemaakt.
Ik kan veel meer naar boven rennen waar ik ervoor doorliep. Ik ben sterker geworden.
Dat is toch ook een mooie conclusie in de laatste etappe van de week!

Wederom was het een prachtige week. De groep ultralopers die samen komt is steeds weer een belangrijke factor van een stage-race.
Leuke mensen met mooie cv`s. Veel lol, veel respect en vooral veel plannen maken omdat er zoveel moois is te lopen in de wereld!
Er is nog wel het eea te vertellen over de race qua voeding, drinken en medical kit. Daar zal ik nog een aparte blog aan besteden.
Hieronder de eerste beelden onderweg genomen met de JVC camera.

Al Andalusia Ultratrail 2011 is a post from runtodream.web-log.nl.

Klaar voor een van de mooiste lopen die er in, Andalusia ultra trail is a post from runtodream.web-log.nl.